Wieś nad rzeką Wissą założona w 1417 r. Książę Janusz I nadał 60 włók zwanych Zawisie z obu brzegami Wissy, Tomaszowi z Wybranowa (powiat łomżyński). Tomasz pochodził z Żebrów w ziemi zakroczymskiej. Po nadaniu ziemi nad Wissą zakłada tu wieś Żebry, zwaną wcześniej Wissą. W latach późniejszych wieś przechodzi w posiadanie książąt mazowieckich. Po roku 1439 obecny właściciel Żeber Stanisław Niecikowski sprzedaje 6 włókowe wójtostwo braciom Mikołajowi i Piotrowi z Gąsewa za 40 kop gr.Książę Władysław zezwolił nowym wójtom zbudować staw i dał wolność łowienia ryb watą i kłonią. W 1474 r. wójtem w Żebrach był Jan z Jaków herbu Dąbrowa. W 1483 r. książę Janusz II zastawił Żebry marszałkowi dworu Zawisza z Kondradźca. W latach 1505 – 1507 Żebry były w rękach starosty wiskiego Jakuba z Glinek a następnie do 1530 r. posiadał je ksiądz Adam Szczuka. Obecnie wieś typowo rolnicza V i VI klasy gleby, licząca ok.300 mieszkańców mieszcząca się w gm.Wąsosz,pow.grajewski,woj.podlaskie.Żebry należą do parafii Wąsosz. Nazwa rodzinna od miejsca pochodzenia pierwszego jej właściciela Tomasza z Żebrów. Wieś Żebry, która wcześniej nosiła nazwę Wissa, powstała w 1417 roku. O takiej nazwie była wieś Żebry koło Zakroczymia, z której do Wybranowa, w pow. łomżyńskim, przybył niejaki Tomasz. Jemu to, Książę Janusz I, nadał ziemie po obu brzegach rz. Wissy razem ze wsią Wissa. Tomasz, jako pierwszy jej właściciel, zmienił nazwę wsi Wissa na wieś Żebry. Położona nad rzeką Wissą, w odległości 11 km na południe od Szczuczyna, w woj. podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Wąsosz, przetrwała 593 lata. Nie jest wiadomo, ile lat wieś istniała pod nazwą Wissa.